📖 அதிகார விளக்கம்
“படர்மெலிந்திரங்கல்” அதிகாரம் இந்தத் தலைப்பை மையமாகக் கொண்டு பத்து குறள்கள் மூலம் அதன் பொருள், பயன்பாடு, வாழ்வியல் முக்கியத்துவம் ஆகியவற்றை விளக்குகிறது. காமத்துப்பாலில் வரும் இந்த அதிகாரம் காதல், மனஉணர்வு, கூடல், பிரிவு, ஊடல் போன்ற அக வாழ்க்கையின் நுண்ணிய உணர்ச்சிகளை கவிதைநயத்துடன் வெளிப்படுத்துகிறது. இந்த அதிகாரத்தின் தொடக்கக் குறள்கள் “மறைப்பேன்மன் யானிஃதோ நோயை இறைப்பவர்க்குnஊற்றுநீர் போல மிகும்.” போன்ற கருத்துகளால் தலைப்பின் பொருளை விரிவாக்குகின்றன.
🌐 Adhikaram Meaning
This Adhikaram focuses on “The Cry of the Separated”. Its ten Kurals explain what this virtue or life situation means, why it matters, and how it should be understood in real life. As part of the Book of Love, it belongs to the poetic treatment of inner emotions, union, separation, longing and lovers’ subtle feelings. The opening Kurals develop the theme through ideas such as: “I would conceal my pain, but see! it surging and swells,nAs streams to those that draw from ever-springing wells.”
இந்த அதிகாரத்தின் குறள்கள்
குறள் 1161
மறைப்பேன்மன் யானிஃதோ நோயை இறைப்பவர்க்கு
ஊற்றுநீர் போல மிகும்.
I would conceal my pain, but see! it surging and swells,nAs streams to those that draw from ever-springing wells.
குறள் 1162
கரத்தலும் ஆற்றேன்இந் நோயைநோய் செய்தார்க்கு
உரைத்தலும் நாணுத் தரும்.
I cannot hide this pain of mine, yet shame restrainsnWhen I would tell it out to him who caused my pains.
குறள் 1163
காமமும் நாணும் உயிர்காவாத் தூங்கும்என்
நோனா உடம்பின் அகத்து.
My soul, like porter's pole, within my wearied frame,nSustains a two-fold burthen poised, of love and shame.
குறள் 1164
காமக் கடல்மன்னும் உண்டே அதுநீந்தும்
ஏமப் புணைமன்னும் இல்.
A sea of love, 'tis true, I see stretched out before,nBut not the trusty raft that crosses safely to shore.
குறள் 1165
துப்பின் எவனாவர் மன்கொல் துயர்வரவு
நட்பினுள் ஆற்று பவர்.
Who work us woe in friendship's trustful hour,nWhat will they prove when angry tempests lower?
குறள் 1166
இன்பம் கடல்மற்றுக் காமம் அஃதடுங்கால்
துன்பம் அதனிற் பெரிது.
The pleasure of lust is (as great as) the sea;nbut the pain of lust is far greater.
குறள் 1167
காமக் கடும்புனல் நீந்திக் கரைகாணேன்
யாமத்தும் யானே உளேன்.
I have swam across the terrible flood of lust, but have not seen its shore;neven at midnight I am alone; still I live.
குறள் 1168
மன்னுயிர் எல்லாம் துயிற்றி அளித்திரா
என்னல்லது இல்லை துணை.
All living souls in slumber soft she steeps;nBut me alone kind night for her companing keeps!
குறள் 1169
கொடியார் கொடுமையின் தாம்கொடிய இந்நாள்
நெடிய கழியும் இரா.
The long lone nights of these days are far more cruelnthan the heartless one who is torturing me.
குறள் 1170
உள்ளம்போன்று உள்வழிச் செல்கிற்பின் வெள்ளநீர்
நீந்தல மன்னோஎன் கண்.
When eye of mine would as my soul go forth to him,nIt knows not how through floods of its own tears to swim.