திருமூலர், 18 சித்தர்களில் தலையாயவராக போற்றப்படுபவர். அவர் முதலில் சுந்தரர் என்ற பெயரில் காசியில் சிவயோகியாக வாழ்ந்தார். ஒரு நாள் தென்னாட்டிற்கு செல்லும் வழியில், காவிரிக் கரையில் ஒரு பசு இறந்து கிடப்பதைக் கண்டார். அதைச் சுற்றி அழுது கொண்டிருந்த மற்ற பசுக்களைக் கண்டு, அந்த இடத்தில் இறந்து கிடந்த ஒரு இடையன் மூலனின் உடலில் தன் ஆன்மாவை நுழைத்து, அந்த மாட்டை மேய்க்கும் வேலையை முடித்தார்.
இரவில் வீடு திரும்பியபோது, மூலனின் மனைவியும் குடும்பத்தினரும் இவரை இடையனாகவே நினைத்தனர். ஆனால் திருமூலர் தன் சொந்த உடலைத் தேடி காட்டுக்குச் சென்றபோது, அது மறைந்துவிட்டிருந்தது. சிவபெருமானின் திருவருளால் இதுவே நடந்தது என உணர்ந்து, அவர் மூலனின் உடலிலேயே தொடர்ந்து வாழ முடிவு செய்தார்.
இதன் பின் திருமூலர் சிதம்பரத்தில் ஒரு ஆலமரத்தடியில் அமர்ந்து ஆழ்ந்த சமாதியில் இருந்தார். ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஒரு வரி மட்டும் பாடி, மீண்டும் சமாதி நிலைக்குச் சென்றார். இவ்வாறு 3000 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இயற்றியதே 'திருமந்திரம்' — பன்னிரு திருமுறையில் பத்தாம் திருமுறையாக போற்றப்படும் தமிழ் சைவ சித்தாந்த நூல். 'அன்பே சிவம்' என்ற அவரது வாக்கியம் இன்றும் தமிழக ஆன்மிக மரபின் மையக் கருத்தாக விளங்குகிறது.
Tirumular, revered as foremost among the 18 Tamil Siddhars, originally lived in Kashi as a Shiva yogi named Sundarar. While traveling south one day, he came upon a dead cow on the banks of the Kaveri river. Seeing the other cattle grieving around it, and a dead cowherd named Mulan nearby, he entered Mulan's body to finish herding the cattle for the day.
When he returned home that night, Mulan's wife and family believed him to be their husband. But when Tirumular went searching for his own original body in the forest, it had vanished. Recognising this as Shiva's divine will, he chose to continue living in Mulan's body for the rest of his life.
He then sat beneath a banyan tree in Chidambaram and entered deep meditation. Each year he composed just a single verse before returning to his meditative trance — and over more than 3,000 years, this practice produced the Thirumandhiram, the tenth book of the sacred Twelve Thirumurai of Tamil Shaiva Siddhanta. His timeless declaration, 'Anbe Sivam' — Love itself is Shiva — remains a central tenet of Tamil spiritual thought to this day.